2.6 De spatie

De spatie (Engels: space) is in COBOL het belangrijkste scheidingsteken.

onthoud

COBOL staat toe dat overal waar een spatie voorkomt als scheidingsteken, meer dan één spatie wordt geschreven. Ook een overgang naar een nieuwe regel is daarbij mogelijk.

Dit is een handreiking tot een flexibele opmaak. Een opdracht in COBOL hoeft dus niet per se op een regel te passen. In het volgende voorbeeld is op enigszins overdreven wijze gebruik gemaakt van de mogelijkheid tot het inlassen van spaties:

SchermSchoon.
    compute
       aantal      =           0
    perform
       with       test     after
       until      aantal   >= 24
                    display "  "
                    compute 
                      aantal   =
                      aantal + 1
    end-perform.
  

Heel zuinig zijn met spaties is ook niet goed. Alleen een spatie schrijven op de plaats waar dat verplicht is, levert een op elkaar gepakt programma op. Voor de leesbaarheid is dat niet prettig. Kijk maar.

SchermSchoon. compute aantal = 0 perform with test after
    until aantal >= 24 display "  " compute aantal =
    aantal + 1 end-perform.
  

Het inspringen en het indelen van regels is vooral een kwestie van goede smaak en een beetje gezond verstand.

De regeling met betrekking tot het inlassen van spaties geldt niet binnen een tekstconstante. De aanhalingstekens er omheen zijn een aanduiding voor de computer om de tekst letterlijk te nemen. Spaties maken deel uit van de tekstconstante. Elke spatie die je schrijft heeft betekenis. Afbreken van een tekstconstante is op bovenvermelde manier niet mogelijk. Als je naar een nieuwe regel gaat, dan komen er allerlei spaties op plaatsen waar je dat waarschijnlijk niet wilt. Een lange tekst kunnen we op het scherm plaatsen door verschillende display-opdrachten na elkaar te schrijven. We hebben dan bovendien een betere controle op de plaats waar een tekst wordt afgebroken.

display "Hoe laat is het nu?"
display "Geef eerst het aantal uren (2 cijfers)"
  

Hier is een tekst verdeeld in tweeën op de meest geschikte plaats. De twee zinnen hebben elk hun eigen display-opdracht.